India en het verre oosten
Er zijn aanwijzingen dat reflexzonetherapie al binnen de Ayurveda bekend was. Deze meer dan 5.000 jaar oude Indiase-geneeskunde is de oudste kennis van de mens op het gebied van de geneeskunde. Boeddhistische monniken verspreidden deze kennis vervolgens naar China en Japan.

Egypte
In 1979 is een oude Egyptische papyrustekening gevonden met daarop geneesheren die de handen en voeten van cliŽnten behandelen. Ook in de graftombe van Ankhmahor, een belangrijke arts in die tijd, zijn voorstellingen te vinden waarop reflexzonetherapie wordt uitgeoefend. Reflexzonetherapie leek zo'n 2500 jaar voor Christus dus al behoorlijk wijd verspreid te zijn.

Verenigde Staten
Pas rond 1900 is in de Verenigde Staten weer hernieuwde belangstelling voor deze therapie ontstaan. In 1916 publiceerden de artsen Bowers en Fitzgerald een boek waarin de zonetherapie onder de aandacht werd gebracht.

De fysiotherapeute Eunice Ingham raakte geboeid door deze "nieuwe therapie". Zij ontdekte, door de zonetherapie op de voeten uit te oefenen, dat het hele lichaam op de voeten te projecteren was, en ontwikkelde zo de hedendaagse reflexzonetherapie. Zij publiceerde in 1938 haar boek "Voetpad tot het lichaam, zonetherapie door voetmassage". In het Engels bekend als "Stories the feet can tell".

Europa
Zo'n 20 jaar later sloeg  deze therapie ook in Europa aan. De Duitse fysiotherapeute Hanne Marquardt was hierin een groot voorvechtster. Ook zij verzamelde de reacties op de behandeling en publiceerde in 1958 het boek "Voetzonemassage als therapie".